weet je wat ik soms denk?
had ik maar geen stem.
waarschijnlijk moeilijk
voor te stellen voor de meeste mensen, want wie wil nou vrijwillig 'stom' zijn?
ik heb nooit van praten
gehouden. praten betekent dat je met andere mensen moet communiceren,
telefoongesprekken houden en spreekbeurten doen. en ik, met mijn
angststoornissen en ik-verstop-me-liever-ergens-ver-van-andere-mensen-vandaan,
heb een hekel aan al die dingen.
praten is ook niet iets
dat ik goed kan. mijn angsten zorgen ervoor dat ik stotter, rare zinnen maak en
niet goed kan zeggen wat ik wil/denk. het is zelfs zo dat ik bijna helemaal
niet kan denken als ik praat omdat ik me te druk maak over alles. dus achteraf/vooraf
kan ik hele goede argumenten/onderwerpen bedenken, maar op het moment zelf komt
er alleen maar onzin uit mijn mond.
daarom ben ik zo dol op
internet en msn. als ik schrijf, dan kan ik eindelijk nadenken over mijn
woorden. mensen verwachten niet dat er direct een antwoord komt. alleen als ik
schrijf, kan ik mezelf goed uitdrukken. alleen schrijven zorgt ervoor dat mijn
angsten tijdelijk onderdrukt worden. dankzij internet kan ik zorgenloos en met
plezier met anderen praten.
volgende week moet ik naar
een belangrijk gesprek. ): en ik heb zin om te huilen. als ze nu maar
geschreven woorden accepteerden, of gebarentaal. dan zou ik me stukken beter
voelen. maar als je een stem hebt, moet je hem gebruiken.
ik wou dat ik niet kon
praten. dat zou zo veel dingen oplossen. voor een normaal mens zou het leven
daardoor moeilijker worden. maar voor mij... het zou echt een opluchting zijn.

No comments:
Post a Comment