"perhaps they are not stars, but
rather openings in heaven where the love of our lost ones pours through and
shines down upon us to let us know they are happy."
r.i.p lieve pep en lieve
rianne. (l)
voel me nog steeds
behoorlijk verdrietig. de ene klap na de andere. eerst onze rode kater pepper, en nu is rianne verongelukt. zo jong ook nog... zo tragisch... met lood in mijn maag loop ik
rond.
vorig jaar had ik een
tekening gemaakt van mijn kat en aan mijn moeder gegeven. die hangt in een
lijst aan de muur. nu zou ik ook wel graag een van onze rood/witte kater willen
maken... maar daar heb ik een voorbeeld voor nodig en als ik naar een foto van
hem kijk moet ik huilen. ook lukt het me niet goed om wit haar te maken... ik
wou maar dat ik wat beter was hierin.
ben niet veel online
geweest de laatste tijd. training hield me overdag bezig en mijn verdriet 's
avonds. ik probeer normaal en vrolijk te doen maar sommige mensen merkten al op
dat ik nogal stil was. geen zin om met iemand te praten of uberhaupt een mens
te zien. maar ja... het moest toch gebeuren. heb zoveel mogelijk voor afleiding
gezorgd maar merkte dat dat toch eigenlijk ook niet alles is. soms heb je
gewoon wat tijd voor jezelf nodig.
en zo is deze nare
september alweer voorbij gevlogen. ik hou altijd wel van oktober. als het weer
wat ruiger wordt, met harde wind en regen. de geur van bruine bladeren en
kastanjes. halloween. de herfst is mijn favoriete seizoen. op het
industrieterrein hier zijn een paar bedrijven en die ruiken echt lekker. naar
satésaus. maar nu vond ik ze naar sinterklaaskoekjes ruiken. mmMMMmmm. het was
wel fijn om daar te fietsen terwijl de dode bladeren om mij heen dwarrelden,
maar het tegelijkertijd heerlijk warm was. ben nog een klein beetje bruiner
geworden met die zomerse temperaturen, al stond de zon te laag om lang te
zonnebaden.
zoveel bloemen bloeien
weer, denkend dat het lente is. in ons oude huis had ik zonnebloemen. maar ze
wilden maar niet groeien en slakken vraten steeds de bladeren aan. mijn oma zei
dat ze nu opeens prachtig zijn. nog steeds kale stengels, maar zulke mooie
bloemen. een lichtpuntje in het midden van de duisternis.
bij het asiel hier
dichtbij hebben ze heel veel leuke kittens. mijn moeder had nog wel een aantal
op het oog -- een cypers rode en een bruin-grijs-gestreepte (die helaas na een
open dag al geplaatst waren), en een zwart-witte en rood-gestreepte. die zitten
nog in een gastgezin dus we hebben wat meer tijd om kennis te maken. dat
betekent waarschijnlijk dus wel dat we twee nieuwe katjes nemen in plaats van
één! erg leuk. mijn moeder is ook meer een hondenmens dan een kattenmens (en ze
laat dit vaak weten) maar na de dood van onze rooie lijkt ze katten toch
stukken liever te vinden.
voor dierendag hadden we
beide cadeaus gekocht voor mijn poes. ik had een pakketje met kattenkruid
speelgoedmuizen gekocht en mijn moeder een grotere muis met ook kattenkruid
erin. alleen moet ze binnenkort ook weer ingeënt worden, dat zal ze wel niet
zo'n leuk cadeau vinden... we moesten haar ook al in bad doen omdat ze een
soort slijmerige groene poep in haar staart had, dus dat was ook al niet leuk
voor haar. sorry my beauty!
maak me weer klaar voor
een drukke tijd. eerst terug naar therapie, kijken of er handige tips zijn om
me beter te voelen. en volgende week een nieuw sollicitatiegesprek. well well...
"if the people we love are stolen from
us, the way to have them live on is to never stop loving them. buildings burn,
people die, but real love is forever."

No comments:
Post a Comment