Tuesday, October 4, 2011

mujou



"perhaps they are not stars, but rather openings in heaven where the love of our lost ones pours through and shines down upon us to let us know they are happy."

r.i.p lieve pep en lieve rianne. (l)

voel me nog steeds behoorlijk verdrietig. de ene klap na de andere. eerst onze rode kater pepper, en nu is rianne verongelukt. zo jong ook nog... zo tragisch... met lood in mijn maag loop ik rond.

vorig jaar had ik een tekening gemaakt van mijn kat en aan mijn moeder gegeven. die hangt in een lijst aan de muur. nu zou ik ook wel graag een van onze rood/witte kater willen maken... maar daar heb ik een voorbeeld voor nodig en als ik naar een foto van hem kijk moet ik huilen. ook lukt het me niet goed om wit haar te maken... ik wou maar dat ik wat beter was hierin.

ben niet veel online geweest de laatste tijd. training hield me overdag bezig en mijn verdriet 's avonds. ik probeer normaal en vrolijk te doen maar sommige mensen merkten al op dat ik nogal stil was. geen zin om met iemand te praten of uberhaupt een mens te zien. maar ja... het moest toch gebeuren. heb zoveel mogelijk voor afleiding gezorgd maar merkte dat dat toch eigenlijk ook niet alles is. soms heb je gewoon wat tijd voor jezelf nodig.

en zo is deze nare september alweer voorbij gevlogen. ik hou altijd wel van oktober. als het weer wat ruiger wordt, met harde wind en regen. de geur van bruine bladeren en kastanjes. halloween. de herfst is mijn favoriete seizoen. op het industrieterrein hier zijn een paar bedrijven en die ruiken echt lekker. naar satésaus. maar nu vond ik ze naar sinterklaaskoekjes ruiken. mmMMMmmm. het was wel fijn om daar te fietsen terwijl de dode bladeren om mij heen dwarrelden, maar het tegelijkertijd heerlijk warm was. ben nog een klein beetje bruiner geworden met die zomerse temperaturen, al stond de zon te laag om lang te zonnebaden.
zoveel bloemen bloeien weer, denkend dat het lente is. in ons oude huis had ik zonnebloemen. maar ze wilden maar niet groeien en slakken vraten steeds de bladeren aan. mijn oma zei dat ze nu opeens prachtig zijn. nog steeds kale stengels, maar zulke mooie bloemen. een lichtpuntje in het midden van de duisternis.

bij het asiel hier dichtbij hebben ze heel veel leuke kittens. mijn moeder had nog wel een aantal op het oog -- een cypers rode en een bruin-grijs-gestreepte (die helaas na een open dag al geplaatst waren), en een zwart-witte en rood-gestreepte. die zitten nog in een gastgezin dus we hebben wat meer tijd om kennis te maken. dat betekent waarschijnlijk dus wel dat we twee nieuwe katjes nemen in plaats van één! erg leuk. mijn moeder is ook meer een hondenmens dan een kattenmens (en ze laat dit vaak weten) maar na de dood van onze rooie lijkt ze katten toch stukken liever te vinden.
voor dierendag hadden we beide cadeaus gekocht voor mijn poes. ik had een pakketje met kattenkruid speelgoedmuizen gekocht en mijn moeder een grotere muis met ook kattenkruid erin. alleen moet ze binnenkort ook weer ingeënt worden, dat zal ze wel niet zo'n leuk cadeau vinden... we moesten haar ook al in bad doen omdat ze een soort slijmerige groene poep in haar staart had, dus dat was ook al niet leuk voor haar. sorry my beauty!

maak me weer klaar voor een drukke tijd. eerst terug naar therapie, kijken of er handige tips zijn om me beter te voelen. en volgende week een nieuw sollicitatiegesprek. well well...

"if the people we love are stolen from us, the way to have them live on is to never stop loving them. buildings burn, people die, but real love is forever."

No comments:

Post a Comment